İNSANOĞLU
Ne tuhaftır şu insanlar
Kimi zincirler içinde hür
Kimi esir olmaktan bahtiyar
Kimi de benim gibi bin bir şeyi düşünür
Ne tuhaftır şu insanlar
Kimini yel alır, su götürür
Kiminin çilesi sürer mezara kadar
Kimi de gününü gün etmeyi düşünür
İnsan insanın kadrini bilmezmiş meğer
Anlaşılmadı gitti mısralarım
Çünkü; insanlar benim halime güler
Bense onlar için ağlarım
İnsan insanın kadrini bilmezmiş meğer
Birimiz gülsek, ağlıyor onumuz
Bizden kara değilmiş geceler
Bari karanlık olmasaydı sonumuz
Nice insanlar gördüm ki ben
Dudaklarında en ateşli türküler
Barış içinde yaşamayı bilmeden
Bir savaş meydanında öldüler
Nice insanlar gördüm ki ben
Dudaklarında en bayağı şarkılar
Ve gözlerinde ihtiras ışığı eksilmeden
Birer ilah gibi yaşadılar
Yarabbi, adaletin bu mu
Kuş uçar, yılan sürünür
Düşünmek istemem fani olduğumu
Verdiğin nimetlere şükür
Yarabbi, adaletin bu mu
Yaşayan yaşar, ölen torağa gömülür
Ve hayat sadece bir arzu mu
Bizi korkutan ölüm müdür
Bir gece mezarlık girdi rüyama
Gittim ecelle lades tutuştum
Nihayet canımı verdim, ama
?Lades? demeyi unutmuşum
Bir gece mezarlık girdi rüyama
Taşları paramparça, Selvileri asırlık
Baktım ki; ölümün gözleri ama
En vefalı dostum oldu sağırlık
Her şey unutulur zamanla
Sonra tekrar tekrar yaşanır
Çünkü yağmur vardır; damla damla
Çünkü yağmur vardır; sağnak sağnak boşanır
Her şey unutulur zamanla
Dostlar, sevgililer, bütün hatıralar
Farkı yok unutanın, unutmayanla
Acaba insanlar ne için ağlar
Madem ki; kainat sonsuz
Madem ki; bir şeye inanmışız "Allah" diye
Ve madem ki; insanoğluyuz
Hakkımız yok, fazlasını istemeye
Bu mis kokulu hava
Bu toprak bize yeter
Tanrı, başka bir deha
İnsan, başka şaheser
Merhabalar.
YanıtlaSilŞiiri okudum. Ancak altındaki etikete bakınca, Ümit Yaşar Oğuzcan etiketini gördüm. Herhalde bu şiir Ümit Yaşar Oğuzcan'a ait. Daha önce okuduysam da hatırlamıyorum.
Ancak neye inanırsak inanalım;
Fazlasını istemeye hakkımız yok!
Ama hakkımızı da savunalım ve
Hakkımız kadarıyla avunalım.
Bu şiir öyle bir kez okunmayla geçiştirilecek bir şiir değil. Defalarca okunmalı. Çünkü her okumada satır aralarında kalan hazineyi yakalarız.
Şiir, büyük bir sorgulama ve yabancılaşmayla başlayan hayatın acı gerçekleriyle yüzleşen ve en sonunda eldekiyle yetinip teslim olmakta huzur bulan bir insan ruhunu anlatıyor.
Derin anlamları olan bu güzel şiiri bizlerle paylaştığınız için teşekkür eder, size sağlıklı ve huzurlu günler dilerim.
Selam ve saygılarımla.
neyse ki insanların çoğunluğu iyi yoksa napardık :)
YanıtlaSil