Vefanın da ömrü olmalıymış.
2026 ne senesi oldu belli benim için.
En baştan, vurgulu - tereddüte mahal bırakmaksızın koydu adını.
Kocaman bir temizlik yılı - bana sormadan-
Kocaman bir temizlik yılı - bana sormadan-
Yaptıkları iyilikler, birlikte yaşadığımız onca özel ve güzel şey, güven... bende son kullanma tarihi olmayan bir şeydi vefa.
Baktım ki takvimdeki yapraklar değişiyooor ,insanlar değişiyooor, kurallar değişiyooorrr....
Ben göğe bakma durağında sabit beklerken... vefa ile sımsıkı bağlı olduklarım da bir bir gidiyor. Hatta bir kısmı gitmiş de, laz kafam "ben anlamamışım"
En "öz"ler bile...
En ummadıklarım "usulca" gittiler hayatımdan.
E dedim..bu inat niye.
Demek ki sevginin , vefanın da son kullanma tarihi var.
Kırmasın bu olanlar kalbini....
Sevgini, vefanı, özel güzel anıları ve o anıları yaşatanları özgür bırak.
"iyi ki" gittiler de kendine... Devinim de lazım neticede.
Canım yanmadı değil ama anladım gerekliliğini. Sonsuza kadar süren sevgiler (konu anne-evlat değilse) masallarda oluyor sanırım bir tek.
Mevlana'nın dediği gibi....
Her gün bir yerden göçmek ne iyi
Her gün bir yere konmak ne güzel
Bulanmadan, donmadan akmak, ne hoş!
Dünle beraber gitti cancağzım,
Ne kadar söz varsa düne ait
Şimdi yeni şeyler söylemek lazım...
